Koyun, keçi, manda, sığır gibi evcil hayvan sürülerini güden ve otlatan kişi."Hikâyelerde çoban, doğayla iç içe, bilge bir karakter olarak anlatılır."
İsim
İşaret Dili
Ç
o
b
a
n
Köken
Farsça چوبان (çōbān / şōbān), “çubuk, değnek” anlamına gelen چوب (çub) kelimesinden türemiştir. Osmanlı döneminden itibaren Türkçede kullanılan kelime, Balkan dillerine de geçmiştir.
Kullanım Alanları
Kırsal Yaşam: Hayvancılıkla uğraşan toplumlarda sürülerin başındaki kişi olarak.
Edebiyat ve Halk Kültürü: Çobanlar, masallarda, şiirlerde ve halk hikâyelerinde sıkça idealize edilen veya metaforik anlamlarla kullanılan karakterlerdir.
Mecazi Anlam: Bazen basit ve doğal yaşamı temsil eden bir figür olarak kullanılır.
Ç
o
b
a
n