Tanımlar

Bir nesnenin veya bir insanın devrilmeden durma hâli; muvazene, balans:

• "Arkadaşım dengesini kaybederek düştü."

İstekler ile yetilerin ölçülü bir şekilde bağdaşmasından ortaya çıkan uyum:

• "Ruhsal denge."

Siyasi güçlerin, yetkilerin birbirini sınırlayacak biçimde dağıtılması:

• "Dünyadaki bütün dengeler değişti. Artık ne Sovyetler var, ne komünizm tehlikesi." – Ahmet Ümit

Ekonomik hayatın uyumlu düzeni:

• "Hazîne Bakanlığı, devletin gelir ve giderlerini denetleyerek dengede tutmaya çalışıyordu." – Ahmet Kabaklı

Fizik: Birbirini ortadan kaldıran güçlerin sonucu olan durma hâli:

• "Bir cismin, kendisine etki eden kuvvetlerin ve momentlerin toplamının sıfır olması sonucunda sükûnette kalması."

Köken Bilgisi

Kaynak: Türkiye Türkçesi denk veya deng (“eşit, eşitlik”) sözcüğünden türetilmiştir.

Ek Bilgi: Ada eklenen +e takısının yapısı ve işlevi meçhuldür.

Deyimler ve İfadeler

Dengesini kaybetmek: Kontrolünü veya istikrarını yitirmek.

• "Arkadaşım dengesini kaybederek düştü."

Dengede tutmak: Uyum veya düzeni korumak.

• "Çok kazanandan çok vergi, az kazanandan az vergi alarak denge sağlar." – Ergun Göze