Köken

“Dilenci” kelimesi, Türkçede “dilenmek” fiilinden türetilmiş bir sözcüktür. Bu sözcüğün kökeni, Eski Türkçe “tilen-” (istemek, yalvarmak) fiiline dayanır. “Tilen-” zamanla “dilen-” biçimini almış ve bu kökten “dilenci” ismi türetilmiştir. Kelimenin sonundaki “-ci” eki, Türkçede meslek ya da bir işi sürekli yapan kişi anlamı katmaktadır.

Kullanım Alanları

• Günlük Dil: Sokakta para ya da yardım isteyen kişiler için kullanılan genel terimdir.
• Edebiyat: Karakter betimlemelerinde veya toplumsal eleştirilerde sembolik olarak kullanılmaktadır.
• Sosyoloji: Yoksulluk, sınıf ayrımı ve sosyal dışlanma bağlamında ele alınmaktadır.
• Hukuk: Kamu düzenini bozma, suç kapsamında değerlendirilmektedir.
• Dinî Metinler: Yardım, sadaka, ihtiyaç sahibi gibi kavramlarla ilişkilendirilerek İslam inancında dilenmenin hükmü konularında geçmektedir.
• Mecaz Anlam: Aşırı isteyen, sürekli talepte bulunan kişiler için mecaz anlamda kullanılmaktadır.
• Medya / Habercilik: Toplumsal sorunlara dikkat çeken haber içeriklerinde yer almaktadır.