Esnafın perakende satış yaptığı, küçük zanaat sahiplerinin çalıştıkları yer; işletme, iş yeri."Babam, mahallede küçük bir dükkân açarak esnaflığa başladı."
İsim
2.
Mecazi: Görevli olarak çalışılan yer."Sabah erkenden dükkâna gidip işlerimi halletmem gerekiyor."
İsim
3.
Argo: Kumarhane."O adamın her akşam dükkâna gidip oyun oynadığını biliyoruz."
İsim
İşaret Dili
D
ü
k
k
a
n
Köken
Kelime, Arapça (ﺩﻛّﺎﻥ) dukkān veya dukān (platform, seki, tezgâh, özellikle çarşı içinde satış yeri) kelimesinden alınmıştır.
Bu sözcük Aramice/Süryanice dūkanā (platform, seki) kelimesinden, Aramice ise Akatça dakkannu (tezgâh, platform) kelimesinden türemiştir.
Nihai kökeni Sümerce dagana (bir tür tezgâh veya platform) sözcüğüne dayanmaktadır.
Kullanım Alanları
Ticaret ve Esnaflık: Küçük işletmeler, dükkânlar ve zanaat atölyeleri için kullanılır.
Günlük Konuşma: Çalışılan iş yerini anlatmak için yaygın bir mecaz olarak kullanılır.
Argo: Kumarhaneler ve yasa dışı oyun oynanan mekânlar için kullanılır.
D
ü
k
a
n