Efsane (Sözlük)

İsim, Farsça efsāne

1. Eski çağlardan beri anlatılagelen, olağanüstü varlıkları veya olayları konu alan hayal ürünü hikâye; söylence.
2. Mecaz. Gerçeğe dayanmayan, uydurma söz veya hikâye: “Hamdi'nin hayatına dair uydurulmuş efsanelerden birisi de onun müthiş bir aşk yüzünden bu hâle geldiğidir (Yakup Kadri Karaosmanoğlu).”
3. Mecaz. Olağanüstü başarı elde etmiş kişi, kurum veya olay; unutulmaz bir kimlik: “O futbolcunun kariyeri onu bir efsane haline getirdi.”

Efsane kelimesi, Farsça afsāne (افسانه) “anlatı, destan” sözcüğünden Türkçeye geçmiştir.

• Farsça kökeni, Avestaca apa-saŋha (“bir şeyden söz etme”) terimine dayanabilir.
• Avestaca saŋha (“öğreti, anlatı, deyiş”), sāh- (“söylemek, demek”) fiilinden türetilmiştir.

• Edebiyat: Mitolojik veya olağanüstü hikâyeleri tanımlamak için kullanılır.
• Günlük Konuşma: Abartılı başarıları veya gerçek dışı hikâyeleri tanımlamak için mecazi olarak kullanılır.
• Popüler Kültür: Unutulmaz kişi veya olayları ifade etmek için sıkça tercih edilir.

1. Anka kuşu, birçok kültürde anlatılan bir efsanedir.
2. Onun hikâyesi, köyde dilden dile dolaşan bir efsane haline gelmişti.
3. Maradona, futbol dünyasında bir efsane olarak kabul edilir.