Köken

Türkçeye Fransızcadaki éclectique sözcüğünden geçmiştir. Bu kelime, köken olarak Eski Yunanca eklektikós (εκλεκτικός) sözcüğüne dayanır ve “seçici” ya da “farklı kaynaklardan derleyen” anlamına gelir. Yunanca’daki bu sözcük, ek- (dışarı) ön eki ile légein (λέγειν) yani “seçmek, toplamak” fiilinden türemiştir. Anlamı zamanla, çeşitli düşünce ya da öğretilerden ögeleri bir araya getirme biçiminde soyutlaşmıştır.

Kullanım Alanları

Felsefe: Farklı düşünce sistemlerinden uygun unsurlar seçerek kurulan görüşler için.

Sanat ve Mimari: Farklı tarzların bilinçli biçimde bir araya getirildiği anlayışlarda.

Edebiyat ve Müzik: Çeşitli dönem veya akımlardan ögelerin harmanlandığı yapılarda.

Moda ve Dekorasyon: Farklı üslupların özgün bir biçimde sentezlenmesi durumlarında.

Akademik Yazılarda ve Entelektüel Yaklaşımlarda: Tek bir ekole bağlı kalmadan yapılan yorumlarda.