Fikret Mualla Saygı, 1903 yılında İstanbul’da varlıklı ve saygın bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir.

Çocukluk yıllarını İstanbul’da geçiren sanatçı, Saint Joseph Fransız Okulu’na devam etmiş, ardından Galatasaray Lisesi’nde öğrenim görmüştür .Eğitim yıllarında spora olan ilgisi ile dikkat çeken Mualla, Galatasaray Lisesi’nde okurken bir futbol maçında geçirdiği kaza sonucu sağ ayağını kırmış ve ömür boyu topal kalmıştır. 1918-1920 yılları arasında etkili olan İspanyol gribi nedeniyle annesini kaybeden sanatçı, bu dönemde ailesiyle olan ilişkilerinde çatışmalar yaşamış, özellikle babasıyla arası giderek bozulmuştur

Yaşadığı olumsuzluklar sonucu hoyrat bir kişilik geliştiren Fikret Mualla, babasının isteğiyle mühendislik eğitimi almak üzere İsviçre’ye gönderilmiştir.

Ancak mühendislik eğitimi yarım bırakılmış, sanata duyduğu ilgi nedeniyle Münih Güzel Sanatlar Akademisi’ne geçiş yapmıştır. Sanat eğitimine daha sonra Berlin Güzel Sanatlar Akademisi’nde devam eden Mualla, Almanya’daki yaşamı sırasında çizdiği desenlerle dönemin bazı dergilerinde yayınlanarak dikkat çekmiştir.

Almanya’dan sonra Paris’e geçen Fikret Mualla, burada bir süre çalışmalarını sürdürmüş; ancak maddi yetersizlikler nedeniyle 1927 yılında Türkiye’ye dönmek zorunda kalmıştır. Türkiye’de Galatasaray Lisesi’nde resim öğretmeni olarak görev almış, bunun yanı sıra kitap resimlemeleri ve tiyatrolar için kostüm tasarımları yapmıştır.

1930 yılında, Nazım Hikmet’in “Varan 3” adlı şiirini ve “Benerci Kendini Niçin Öldürdü?” başlıklı piyesini resimlemiş; “Lüküs Hayat”, “Delidolu” ve “Saz Caz” operetlerinin kostüm tasarımlarını gerçekleştirmiştir. 1934 yılında soyadı kanunu gereği babasının seçtiği "Saygı" soyadını kabul etmiştir.Aynı yıl Ayvalık Ortaokulu’na öğretmen olarak atanmış, ancak buradaki görevinden de kısa süre sonra ayrılmıştır.

1938 yılında babasının vefatı üzerine kalan mirasla 1939 yılında Paris’e yerleşmiştir (Azamet, 2012: 12).

Ancak II. Dünya Savaşı’nın başlaması ile Paris’teki yaşam şartları giderek kötüleşmiş, sağlık sorunları da artmıştır. Bu süreçte siroz hastalığına yakalanmış ve hayatının büyük bölümünü hastanelerde geçirmek zorunda kalmıştır. 1962 yılında felç geçiren sanatçı, bu dönemde Güney Fransa’da bir köyün belediye başkanı Raoul Anglès ve eşi Madame Anglès’in desteğiyle yaşamını sürdürmüştür. Fikret Mualla, 1967 yılında bir kimsesizler yurdunda hayatını kaybetmiştir.

Fikret Mualla, sanat eğitimi almış olmasına rağmen kendini esas olarak kendi çabalarıyla yetiştirmiş bir ressam olarak tanımlanır. Yaşadığı zorluklara rağmen resmi yaşamının bir parçası haline getirmiştir.

Korku ve endişelerini hem besleyen hem de bu duyguların etkisinde kalarak üretim yapan sanatçı, kendine has üslubuyla tanınır.

Parlak, zengin ve ahenkli renkleri içgüdüsel biçimde kullanmış; ruh haline göre renk tercihleri yapmıştır. Kötü hissettiği dönemlerde siyah, beyaz ve gri gibi renkleri; neşeli olduğu zamanlarda ise canlı ve doygun renkleri tercih etmiştir. Renk kullanımındaki bu anlayış, çizgi anlayışıyla da örtüşmektedir. Ona göre çizgi renk, renk de çizgi anlamına gelmektedir.

Hızlı çalışma imkânı sağlayan ve ruhsal durumuna uygun sonuçlar veren teknikleri tercih etmiştir. Özellikle guaj ve suluboya tekniklerini kullanmıştır. Dışavurumcu nitelik taşıyan bu çalışmalar, sanatçının yalnızlığını azaltma çabası olarak değerlendirilmektedir. Günlük hayatın sıradan anlarını, sokakta yürüyen, yemek yiyen, müzik yapan ya da oyun oynayan insanları resimlemiştir.

^{Fikret Mualla'nın "Pembe Kahve Tablosu"} (ÖzÜARTS)

Sanat yaşamı üslup açısından iki döneme ayrılır: İstanbul ve Paris.

İstanbul döneminde Haliç, mezarlıklar, camiler, boğaz manzaraları, yeni harfleri öğrenen kadınlar, nü’ler, peyzajlar ve portreler gibi temalara yer vermiştir. Paris döneminde ise Paris sokakları, kiliseler, kahveler, barlar, burjuva figürleri, hastalar ve deliler gibi temalar ağırlıktadır.

Teknik ve üslup açısından iki dönem arasında büyük farklar bulunmaz; ancak renk kullanımı bakımından İstanbul’da daha çok sarı ve kahverengi gibi toprak tonları tercih edilirken, Paris döneminde kırmızı, mavi, sarı ve turuncu gibi canlı ana ve ara renkler öne çıkmıştır.

Bu farklılık, sanatçının Paris'te daha hareketli bir yaşam sürmesinin etkisiyle açıklanabilir.