Göynük

Genel Kültür

Alıntıla

Yanık, yanmış olan; ateş veya güneş nedeniyle zarar görmüş nesne.

Sıfat

Güneşte yanmış; Güneş ışınlarına uzun süre maruz kalmış, kavrulmuş şeyler için kullanılır."Güneşin altında saatlerce durduğu için yüzü göynük olmuştu."

Sıfat

İyice olmuş (yemiş)."Bahçedeki incirler iyice göynükleşmiş, tatlanmıştı."

Sıfat

(Mecaz) Acısı olan, elemli, gönlü yanık."O, göynük bir yürekle hayata tutunmaya çalışıyordu."

Sıfat

(Ağızlardan) Orman yakılarak açılan tarla."Yeni açılan göynük tarlası, birkaç yıl içinde bereketli hâle gelir."

İsim

İşaret Dili

Köken
Eski Türkçe göyün-ük < göyün- “yanmak” fiilinden türetilmiştir.
Kelime, Eski Türkçeden günümüze taşınmış olup özellikle halk ağzında çeşitli anlamlarda kullanılmıştır.
Kullanım Alanları
Halk Dili ve Günlük Konuşma: Yanık veya kavrulmuş nesneleri tanımlamak için.
Tarım ve Doğa: Orman yakılarak açılan tarlaları anlatmak için yöresel kullanımı vardır.
Edebiyat ve Şiir: Duygusal acıyı, gönül yarasını betimlemek için mecazi anlamda kullanılır.

Kaynakça

"Göynük." Kubbealtı Lugatı. Erişim: 18.03.2025. https://lugatim.com/s/g%C3%B6yn%C3%BCk

"Göynük." Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük. Erişim: 18.03.2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=g%C3%B6yn%C3%BCk

Sen de Değerlendir!

0 Değerlendirme

Yazar Bilgileri

YazarMeryem Şentürk Çoban18 Mart 2025 07:08

Etiketler

#göynümek #Göynük

Tartışmalar

Henüz Tartışma Girilmemiştir

"Göynük" maddesi için tartışma başlatın

Tartışmaları Görüntüle

Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.