Güman

Genel Kültür

+2 Daha

Alıntıla

Bir durum ya da kişi hakkında kesin bilgiye dayanmayan, sezgi veya kanaate dayalı şüphe, zan."Yüreğinde güman olanın huzuru eksik olur."

İsim

İşaret Dili

Köken
Farsça gumān (گمان) “olumsuz şüphe, zan” sözcüğünden alınmıştır. Etimolojik açıdan, bu sözcük Avestaca vi-manah- “karşı düşünce” ile ortak kökene sahiptir; burada vi- ön eki, Avestaca mana- “düşünmek” fiilinden türetilmiştir.

Kullanım Alanları
Edebî-sanatsal kullanım: Karakterlerin iç dünyasında beliren belirsizlik, şüphe, kuşku veya zanı ifade eder.
Felsefî-epistemolojik kullanım: Bilgi ve hakikatin kesin olmadığı durumlarda ortaya konan düşünsel varsayımı ifade eder.
Tarihî metin inceleme kullanımı: Geçmiş olaylar veya belgeler hakkında çıkarılan varsayım veya yorumu ifade eder.
Hukukî sosyal bilimler kullanımı: Delil yetersizliğinde yapılan tahmin veya olasılığa dayalı yorumu ifade eder.
Günlük mecazî kullanım: Günlük yaşamda sezgi veya kanaate dayalı, kesin olmayan düşünceyi anlatmak için kullanılır.

Kaynakça

“Güman”. Kubbealtı Lugatı. Erişim Tarihi: 20 Ekim 2025. https://www.lugatim.com/s/G%C3%9CMAN

“Güman”. Nişanyan Etimolojik Sözlük. Erişim Tarihi: 20 Ekim 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/g%C3%BCman

“Güman”. Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük. Erişim Tarihi: 20 Ekim 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=g%C3%BCman