Yine bir uçurumun kenarında duruyorum.
Arkama dönüp gidebilirim ama gidemiyorum.
Atlasam kanatlarım varmış gibi uçacağımı,
Geri döndüğümde de o kanatlarımın kırılacağını hissediyorum.
Geri döndüren tek bir sebebim var.
Atlamak için ise binlercesi.
Peki beni bana yenik düşüren o sebep benim her şeyimse
Bu dünyada sahip olduğum tek şeyse
Beni seven, koruyan ve bağrına basan bir anneyse
Kanatlarımın kırılmasına izin mi vermeliyim?
Uçmaktan vaz mı geçmeliyim?
İçimde sadece durmak bilmeyen bir gürültü,
Yüreğimde ise o gürültünün acısı var.
