Hasret kaldım gözlerinin rengine diyor Müzeyyen
Akşam olunca hüzün çöküyor şu yorgun gönlüme
Ne yapsam vazgeçemiyorum senden
Güzel gözlerinden, unutmaya yüz tutmuş o kokundan
Kalbinden öpüyorum seni, dudaklarım nemli
Ağlamaktan gözpınarlarım kurusa dahi, vazgeçemiyorum senden
Ne yaptım ben sana bu kadar derinden yıktın beni
Enkazdan çıktım derken harap ettin beni
Omzunda ağlarken bulmuştum kendimi
Bir de baktım ki hayalin süslemiş gecelerimi
Sabah kalktığım da göremedim seni , duyamadım o güzel sesini
Meğer rüyadan uyanmışım da açamamışım gözlerimi
Vazgeçemiyorum senden, bizden , hayallerimizden
Hani bir kız çocuğu hayal etmiştik bana benzeyen
Saçlarını sen örüyorken şarkı söyleyen ben
Mum ışığında uyuttuğumuz o bebeğin gözyaşıyım ben
Şimdi kalbin göğsüne sığsın sevdiğim, sevdam , her şeyim...
İşte o kadar seviyorum seni, bir serçenin gözyaşı misali...
Vazgeçemiyorum senden, anla beni...
