Hâle

(hāle هالة) isim.

1. Ayın veya bazen güneşin çevresinde görülen parlak halka şeklindeki ışık; ayla, ağıl.
2. Hristiyanlıkta azizlerin tasvirlerinde başlarının çevresinde çizilen daire.
3. Bir nesnenin çevresini saran halka biçimindeki şey.

Hale kelimesi, Arapça ve Farsça hwl kökünden gelen hāle (هالة) sözcüğünden alıntıdır.

• Hāle, Eski Yunanca ʰálos (ἁλος) “daire, çember, ay ve güneşin yüzü, aziz tasvirlerinde görülen hale” sözcüğünden türetilmiştir.
• Kelime, hem astronomik bir fenomeni hem de dini ve kültürel sembolleri tanımlar.

• Astronomi: Ay ve güneşin çevresinde görülen ışık halkalarını tanımlamak için.
• Sanat ve Din: Aziz tasvirlerinde kutsallığı simgeleyen baş çevresindeki halkalar.
• Mecazi Kullanım: Çevresinde bir aura veya etkileyici bir izlenim yaratan kişi veya nesneleri tanımlamak için.

• Gece gökyüzünde, ayın etrafındaki hale büyüleyiciydi.
• Sanatçı, azizin başının çevresine altın bir hale çizmişti.
• Onun etrafında, insanları kendine çeken adeta görünmez bir hale vardı.