
Hamlet, Danimarka Krallığı'nda geçer ve genç Prens Hamlet'in, babasının ani ölümünün ardından yaşadığı ruhsal çözülüş ve intikam arayışını konu alır. Kral Hamlet’in ölümü sonrası, tahta kardeşi Claudius geçer ve kısa süre içinde ölen kralın eşi olan Gertrude ile evlenir. Prens Hamlet, babasının ölümünden derin bir üzüntü duymakta ve amcasına karşı içten içe bir güvensizlik beslemektedir. Bu kuşkuları, babasının hayaleti tarafından doğrulanır. Hayalet, Claudius’un kendisini zehirleyerek öldürdüğünü söyler ve Hamlet’ten intikam almasını ister.
Hamlet, olayların doğruluğunu kanıtlamak için sahnelenen bir tiyatro oyununu kullanarak Claudius’u suçüstü yakalamaya çalışır. Ancak süreç içinde kararsızlık, delilik ve içsel çatışmalarla karşı karşıya kalır. Hamlet’in eyleme geçmeyişi, çevresindeki karakterlerin trajik sonlarına neden olur. Ophelia’nın deliliği ve intiharı, Polonius’un yanlışlıkla öldürülmesi, Laertes’in öç arayışı ve sonunda gerçekleşen düello, birçok karakterin ölümüne yol açar. Oyun, Hamlet’in Claudius’u öldürmesi ve hemen ardından kendi ölümüne sahne olarak trajik biçimde sona erer.
Hamlet’in babasının öldürülmesinden sonra amcası Claudius’tan öç alma arzusu, oyunun ana çatısını oluşturur. Ancak bu intikam arayışı doğrudan değil, uzun bir içsel çatışma süreciyle ilerler. Hamlet’in eyleme geçmedeki gecikmesi, intikamın kişisel, ahlaki ve toplumsal yönlerini tartışmaya açar.
Claudius’un krallığı haksız biçimde elde etmesi, yönetim meşruiyeti sorusunu gündeme getirir. Hamlet’in adalet arayışı, bireysel bir hesaplaşmadan çok daha geniş bir etik ve siyasal zeminde ele alınır.
Hamlet’in davranışları, bilinçli olarak mı delilik rolü oynadığı yoksa gerçekten akıl sağlığını mı yitirdiği sorusunu ortaya koyar. Ophelia’nın deliliği ise psikolojik kırılmanın ve toplumsal baskıların sonucu olarak farklı bir biçimde sunulur.
Eserde ölüm, yalnızca fiziksel bir son değil, felsefî bir sorgulama alanıdır. Hamlet’in “Olmak ya da olmamak?” monoloğu, insanın yaşam ve ölüm arasında kurduğu anlam ilişkisini merkezine alır. Mezarlık sahnesi ve hayalet figürü bu temayı destekler.
Hamlet’in sürekli düşünmesi, sorgulaması ve nihayetinde karar verememesi, karakterin trajedisinin temel nedenidir. Eylemsizlik, hem bireysel hem de yapısal çöküşün bir göstergesi olarak değerlendirilir.
Saray ortamında görünen ile gerçek arasındaki fark sıkça vurgulanır. Claudius’un yüzeyde dürüst bir kral gibi görünmesine rağmen bir katil olması, Hamlet’in delilik numarası yapması ve diğer karakterlerin ikiyüzlülüğü bu temayı pekiştirir.
Hamlet’in annesine duyduğu öfke, babasına duyduğu sadakat ve Ophelia ile kurduğu kırılgan ilişki, aile bağları üzerinden gelişen çatışmaları ortaya koyar. Aynı şekilde Laertes’in ailesine duyduğu bağlılık da bu temayı destekler.
Claudius’un iktidarı ele geçirme yöntemi, yönetim arzusunun sınır tanımazlığını gösterir. Hamlet’in taht üzerindeki hakkı, onu yalnızca kişisel değil, siyasal bir tehdide dönüştürür.
Danimarka Prensi’dir. Babasının ölümünden sonra içine kapanır, annesinin kısa süre içinde amcasıyla evlenmesiyle daha da sarsılır. Derin düşüncelere dalan, felsefî sorgulamalara yönelen, zaman zaman delilik numarası yapan bir karakterdir. Kararsızlığı ve eylemsizliği, hem kendi trajedisinin hem de çevresindekilerin yıkımının nedenidir. Entelektüel yapısı ve vicdan muhasebesi, onu klasik bir intikam kahramanı olmaktan ayırır.
Hamlet’in amcası ve Danimarka Kralı’dır. Hamlet’in babasını zehirleyerek tahta geçmiştir. Dışarıdan soğukkanlı ve düzenli bir yönetici gibi görünse de, içten içe suçluluk duygusuyla boğuşur. İktidar hırsı ve kendi varlığını koruma çabası, onun işlediği suçların artmasına yol açar.
Hamlet’in annesidir. Kocasının ölümünden kısa süre sonra Claudius ile evlenir. Oğlunun yaşadığı duygusal çöküşü tam olarak anlayamaz. Suçun parçası olup olmadığı kesin olarak ortaya konmasa da, çoğu yorumda edilgen bir figür olarak değerlendirilir. Ölümü, saraydaki çözülmenin sembolü hâline gelir.
Kralın danışmanıdır. Kızına ve oğluna karşı aşırı korumacı bir tutum sergiler. Devlete sadakati yüksektir ancak dedikoducu ve kurnaz bir karakterdir. Hamlet tarafından yanlışlıkla öldürülmesi, saraydaki trajedinin tetikleyici olaylarındandır.
Polonius’un kızıdır. Hamlet ile duygusal bir ilişkisi olduğu ima edilir. Babasının ölümü ve Hamlet’in davranışları sonucunda psikolojik olarak yıkıma uğrar ve sonunda boğularak ölür. Onun deliliği ve ölümü, oyunun masumiyetin kaybı temasıyla doğrudan ilişkilidir.
Polonius’un oğludur. Paris’te eğitim görmekteyken babasının öldürülmesi üzerine Danimarka’ya döner ve Hamlet’ten öç almak ister. Claudius ile birlikte planladığı düello, oyunun finalindeki zincirleme ölümlerle sonuçlanır. Öfkeyle hareket eden ve sonunda pişmanlık duyan bir karakterdir.
Hamlet’in sadık dostudur. Olaylar boyunca Hamlet’e eşlik eder, ona destek olur ve oyunun sonunda olan biteni anlatma görevini üstlenir. Oyun boyunca aklın ve sağduyunun temsilcisi konumundadır.
Ölen Kral Hamlet’in ruhudur. Oğluna, Claudius’un kendisini öldürdüğünü bildirir ve intikam almasını ister. Bu figür, yalnızca anlatının başlangıcını değil, Hamlet’in içsel dönüşümünü de şekillendiren bir katalizördür.

Henüz Tartışma Girilmemiştir
"Hamlet (Kitap)" maddesi için tartışma başlatın
Konu Özeti
Tema
Hamlet'teki Temalar
İntikam
Adalet ve Meşruiyet
Delilik ve Akıl Sağlığı
Ölüm ve Varoluş
Kararsızlık ve Eylemsizlik
Görünüş ve Gerçeklik
Aile ve Sadakat
İktidar ve Güç Mücadelesi
Karakterler ve Özellikleri
Hamlet
Claudius
Gertrude
Polonius
Ophelia
Laertes
Horatio
Hayalet (Ghost)
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.