Henry Howard (1517?–1547), Surrey Kontu unvanını taşıyan İngiliz şair ve askeri liderdir. Norfolk'un üçüncü dükü Thomas Howard'ın en büyük oğlu ve mirasçısı olarak İngiltere'nin seçkin soylu ailelerinden birine mensuptur. Edebi alanda, İtalyan sone formunu İngiliz diline uyarlaması ve İngiliz edebiyatında uyaksız dizelerden oluşan blank verse (beyaz dizeler) tekniğini ilk kez kullanmasıyla tanınır. Siyasi ve askeri kariyeri VIII. Henry döneminin saray dinamikleriyle şekillenmiş, ancak hayatının son döneminde vatana ihanet suçlamasıyla karşı karşıya kalarak idam edilmiştir.

Henry Howard, Norfolk Dükü Thomas Howard ve Buckingham Dükü Edward Stafford'un kızı Elizabeth Stafford'un çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Kesin doğum tarihi bilinmemekle birlikte 1517 yılı civarında, muhtemelen Hertfordshire'daki Hunsdon'da doğduğu tahmin edilmektedir. Soyu anne tarafından Kral III. Edward'a, baba tarafı üzerinden ise Günah Çıkartıcı Edward'a (Edward the Confessor) dayanmaktadır. Howard, eğitimini klasik hümanist gelenek çerçevesinde almış ve erken yaşlardan itibaren kraliyet hanesiyle yakın ilişkiler içinde bulunmuştur. 1530-1532 yılları arasında VIII. Henry'nin gayrimeşru oğlu Richmond Dükü Henry Fitzroy ile birlikte Windsor Şatosu'nda yaşamış ve bu dönemde ikili arasında güçlü bir bağ oluşmuştur. 1532 yılının sonlarında Fitzroy ile birlikte Fransa'ya, Kral I. François'nın sarayına gönderilmiş ve burada yaklaşık bir yıl kalarak Fransız saray kültürüyle temas kurmuştur. 1536 yılında Henry Fitzroy’un ölümü Howard için kişisel bir kayıp olmasının yanı sıra onu saray ortamında daha izole bir konuma itmiştir.

Henry Howard, VIII. Henry'nin saltanatının son yıllarında önemli askerî görevler üstlenmiştir. İskoçya ve Fransa'daki seferlerde görev alarak şövalyelik geleneğine bağlılığını sergilemiştir. 1545 yılının Ağustos ayında Fransa'daki İngiliz kuvvetlerinin korgeneralliğine (lieutenant general) atanmıştır. Howard, konseyin Boulogne'un teslim edilmesi yönündeki tavsiyesine rağmen, kralı daha fazla fetih yapılması konusunda teşvik etmiştir. Ancak 7 Ocak 1546'da St. Etienne'de uğradığı askerî yenilgi, Howard'ın itibarını ve kral nezdindeki konumunu sarsmıştır. Bu başarısızlığın ardından görevinden alınmış ve yerini rakibi Hertford Kontu Edward Seymour'a bırakmak zorunda kalmıştır.

Siyasi arenada Howard, antik soyluluğun (ancient nobility) savunuculuğunu üstlenmiş ve sarayda "yeni adamlar" (parvenus) olarak gördüğü yükselen bürokratlarla sürekli bir çatışma içinde olmuştur. 1543 yılında Londra'da kiliselerin pencerelerini kırmak ve Lenten orucunu bozmak gibi taşkınlıklar nedeniyle bir süre Fleet Hapishanesi'nde tutuklu kalmıştır. Bu eylemini, Londra'nın günahkârlığını uyarmaya yönelik manevi bir amaçla yaptığını iddia eden bir yergi (satire) kaleme alarak savunmuştur.

Henry Howard, İngiliz şiirine yapısal ve teknik anlamda köklü yenilikler getirmiştir. İtalyan şair Francesco Petrarca'nın sone formunu İngiliz dilinin özelliklerine uyarlayarak, daha sonra "Shakespearean sone" olarak adlandırılacak olan yapıyı geliştirmiştir. Bu yapı, üç dörtlük ve bir sonuç beytinden (abab cdcd efef gg) oluşmaktadır. Ayrıca, Vergilius'un Aeneis destanını (ikinci ve dördüncü kitaplar) çevirirken İngiliz edebiyatında ilk kez uyaksız beşli ölçü olan blank verse (beyaz dize) tekniğini kullanmıştır.

Şiirlerinde doğa, aşk, ahlak ve sadakat temalarını işleyen Howard, özellikle hayatının son dönemlerinde kaleme aldığı Mezmur (Psalm) ve Vaiz (Ecclesiastes) uyarlamalarıyla dini ve siyasi düşüncelerini yansıtmıştır. Bu eserlerde "seçilmişlik", "lütuf" ve "basit iman" gibi Reformcu (evanjelik) söylemleri kullandığı gözlemlenmektedir. Eserleri, hayattayken basılmamış olsa da, ölümünden on yıl sonra 1557'de Tottel's Miscellany adlı antolojide yayımlanarak Philip Sidney ve William Shakespeare gibi sonraki kuşak şairler üzerinde derin etkiler bırakmıştır.

Henry Howard'ın siyasi düşüşü, VIII. Henry'nin sağlığının bozulduğu ve taht naibliği için rekabetin kızıştığı bir dönemde gerçekleşmiştir. Howard, Seymour ailesiyle, özellikle de Hertford Kontu Edward Seymour ile sert bir güç mücadelesine girmiştir. Howard'ın antik soyluluk vurgusu ve Seymourları "yeni adamlar" olarak nitelendirmesi, saraydaki gerilimi tırmandırmıştır. 1546 yılının sonuna gelindiğinde, aralarında Richard Southwell ve George Blage gibi eski dostlarının da bulunduğu ve "birleşik lig" (conjured league) olarak adlandırılan bir grup, Howard'ın aleyhinde kanıtlar toplamaya başlamıştır.

Howard'a yönelik temel suçlama, kraliyet armalarını (Günah Çıkartıcı Edward'ın arması dahil) izinsiz bir şekilde kendi armasıyla birleştirmesidir; bu eylem o dönemdeki İhanet Yasası kapsamında vatana ihanet olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, Howard'ın yaptırdığı tablolarda ve dokumalarda yer alan semboller, taht üzerinde hak iddia ettiği şeklinde yorumlanmıştır. Özellikle kırık bir sütuna yaslanmış halde tasvir edildiği portreleri ve üzerindeki "Sat super est" (Yeterli olan kalır) sloganı, siyasi emellerinin bir kanıtı olarak sunulmuştur. Howard'ın ayrıca kız kardeşine, Kral VIII. Henry'nin gözdesi olması yönünde baskı yaptığı ve bu yolla saraydaki etkisini artırmayı planladığı iddia edilmiştir.

Henry Howard, 2 Aralık 1546 tarihinde Richard Southwell ile girdiği bir münakaşanın ardından tutuklanmış ve 12 Aralık'ta Londra Kulesi'ne (Tower of London) nakledilmiştir. 13 Ocak 1547'de Guildhall'da yapılan mahkemede Howard, kendisine yöneltilen tüm suçlamaları reddederek savunmasını gerçekleştirmiştir. Portrelerindeki "H" ve "R" harflerinin "Henricus Rex"i değil, "Hereditas restat" (Miras kalır) ifadesini temsil ettiğini ve kırık sütun imgesinin hanedanının kralın gazabıyla yıkılışını simgelediğini ileri sürmüştür.

Savunmasına rağmen Howard, jüri tarafından suçlu bulunmuş ve ölüme mahkûm edilmiştir. 19 Ocak 1547 tarihinde, VIII. Henry'nin ölümünden sadece dokuz gün önce, Tower Hill'de başı kesilerek idam edilmiştir. Howard'ın idamı, Tudor döneminin son büyük siyasi tasfiyelerinden biri olarak kaydedilmiştir. Edebi mirası, ölümünden sonra yayımlanan eserleriyle İngiliz Rönesans şiirinin temel taşlarından biri haline gelmiştir.