Hiç Denemedin

Hiç denemedin,

Bir kalbin içinde kaybolmayı…

Kendi sesini susturup

Başkasının suskunluğunda yankı olmayı.

Hiç denemedin,

Geceyi sabaha kadar taşımayı gözlerinde,

Bir “belki” uğruna

Bin “asla”yı yutmayı

Sen hep uzaktan baktın,

Yangına el uzatmadan

Sıcaklığı tarif ettin…

Ama yanmak nedir, hiç bilmedin

Hiç denemedin,

Kırılmayı bile isteye kabullenmeyi,

Paramparça olurken

Yine de “değerdi” diyebilmeyi

Oysa bazı şeyler

Ancak düşerken anlaşılır

Ve bazı insanlar

Ancak vazgeçince kalır

Sen denemediğin her şeyin

Eksik kahramanısın şimdi,

Ve ben…

Deneyip kaybetmenin sessiz galibiyim

Hiç denemedin.

Belki de bu yüzden

Hiç gerçekten yaşamadın

Hiç gerçekten denemedin...