İbare (Sözlük)

(ʿibāre عبَارَة)

1. Anlatımı meydana getiren bir veya birkaç cümlelik yazılı söz dizisi.
2. Yazılı bir ifadenin söz dizimi ve dış görünüşü; anlam ve içeriğinden ziyade yalnızca kelimelerin ve yapının düzeni.
3. Bir konuşmanın veya yazının metni.
4. Beyan etmek, ifade etmek.
5. Rüya tabiri.

İbare kelimesi, Arapça ʿibāre (عبَارَة) sözcüğünden türetilmiştir.

• Sözcük, ifade etmek, anlatmak ve açıklamak gibi anlamlar taşır.
• Aynı zamanda, kelime yapısının düzenini ve anlamdan bağımsız olarak yazılı veya sözlü ifade biçimini ifade eder.

• Dilbilgisi ve Retorik: Söz dizimi ve düzgün ifade yapılarının incelenmesinde.
• Edebiyat: Nazım veya nesir metinlerinde, ifadelerin düzgünlüğünü ve estetiğini analiz etmek için.
• Rüya Yorumu: Rüya tabirinde, görülen sembollerin anlamlarının açıklanmasında.
• Tasavvuf: Rüya ve manevi ifadelerin yorumlanmasında.

• Bu eser, ibarelerindeki zarafet ve anlam zenginliğiyle dikkat çekiyor.
• Yazarın ibareyi kullanmadaki ustalığı, okuyucular üzerinde derin bir etki bırakıyor.
• Rüya ibaresine göre, görülen semboller olumlu bir dönemin habercisidir.
• Hâme-yi bezle-güzârları sahîfe-i beyâna bu gûne ‘anber-bâr olurlar ki bi-‘ibâretin nakl olınur. (Ebu’s-Su‘ûd)^【1】