İftar

İftar kelimesi, Arapçadaki fṭr köküne bağlı olarak türetilmiş ifṭār (إفطار) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, Arapçada “oruç açmak” anlamına gelen faṭara fiilinden türetilmiş olup, fiilin ifʿāl kalıbındaki mastar biçimini ifade eder. Anlam bakımından kelime, orucun sona erdirilmesi ve bu eylemin gerçekleşmesiyle ilgili kullanımları karşılar.

• Dinî kullanım: Oruç tutan kimsenin, güneşin batmasıyla birlikte orucunu açmasını ifade eder.
• Zaman bildiren kullanım: Oruç süresinin sona erdiği, güneşin battığı vakti belirtir.
• Yemek ve davet anlamında kullanım: Güneş battıktan sonra yenilen yemek veya bu vesileyle verilen ziyafet için kullanılır.