İftar

Diller Ve Dil Bilim

Alıntıla

Oruçlu bir kimsenin orucunu açması."Akşam ezanıyla birlikte herkes iftarını açtı."

İsim

Güneş batıp oruç müddeti sona erdikten sonra yenen yemek, verilen ziyafet."Bu akşam komşularımızı iftara davet ettik."

İsim

Güneşin batma zamanı olan, orucun sona erme vakti."İftara on dakika kaldı, hazırlıklar tamamlandı."

İsim

İşaret Dili

Köken

İftar kelimesi, Arapçadaki fṭr köküne bağlı olarak türetilmiş ifṭār (إفطار) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, Arapçada “oruç açmak” anlamına gelen faṭara fiilinden türetilmiş olup, fiilin ifʿāl kalıbındaki mastar biçimini ifade eder. Anlam bakımından kelime, orucun sona erdirilmesi ve bu eylemin gerçekleşmesiyle ilgili kullanımları karşılar.

Kullanım Alanları

Dinî kullanım: Oruç tutan kimsenin, güneşin batmasıyla birlikte orucunu açmasını ifade eder.
Zaman bildiren kullanım: Oruç süresinin sona erdiği, güneşin battığı vakti belirtir.
Yemek ve davet anlamında kullanım: Güneş battıktan sonra yenilen yemek veya bu vesileyle verilen ziyafet için kullanılır.