Köken

“İkiz” sözcüğü, Eski Türkçe ékkiz biçiminden evrilmiştir. Bu sözcük, ékki (“iki”) sözcüğüne -Iz eki eklenerek türetilmiştir. -Iz ekinin işlevi kesin olarak bilinmemekle birlikte, benzer yapı Moğolca ikere kelimesinde de görülür. Sözcüğün en eski belgelenmiş kullanımı, Kaşgarlı Mahmud’un 1073 tarihli Divan-i Lugati't-Türk eserinde ékkiz oġlan (“ikizler”) şeklindedir.

Kullanım Alanları

• Biyoloji / Gebelik: Aynı gebelikten doğan çocukları ifade etmek için yer alır.
• Fiziksel ve Görsel Benzerlik / Edebiyat: Birbirine tamamen benzeyen nesneler veya kişiler, betimleme ve edebi metinlerde kullanılır.
• Mimari / Tasarım: Yan yana veya bitişik yapılan eş nesnelerde yer alır.
• Botanik / Tarım: Aynı çiçekten gelişen ve birbirine yapışık iki meyve üzerinde kullanılır.
• Günlük Dil / Sosyal Yaşam: Kardeşler veya çift hâlindeki nesneleri belirtmek için kullanılır.