İlim (Sözlük)

İlim – İlmî

Bilgi: İlim, insanın bir konuda bilgi edinmesi, öğrenmesi ve anlayışıdır. Bu bilgi, bazen teorik olabilir ve araştırma ve öğrenme yoluyla elde edilir.

• Örnek: İlim ilim bilmektir / İlim kendin bilmektir / Sen kendini bilmezsin / Ya nice okumaktır - Yûnus Emre.

Bilim: Düzenli bilgi ve araştırmaya dayanan, evreni ve olayları anlamaya çalışan bilgi dalıdır. Bu anlamda fizik, kimya, biyoloji gibi çeşitli bilim dallarını içerir.

• Örnek: Fizik ilmi, biyoloji ilmi gibi terimler kullanılır.

Ahlak ve Maneviyat: Birçok farklı dalda bilinen bilgi türlerinin dışında, daha manevi ve ahlaki bilgileri de kapsar. Bu tür bilgiler insan hayatına yön verme amaçlıdır.

• Örnek: İlm-i ahlâk, ilm-i tasavvuf gibi terimler, ahlak ve manevi ilimleri tanımlar.

İlim, Arapça ʿilm (علم) kelimesinden türetilmiştir.

• Arapça ʿilm: Bilgi, bilim anlamına gelir ve ʿalama (علامة) "işaret etme" fiilinden türetilmiştir.

• Bilimsel Anlam: İlim, bilimsel çalışmalar ve araştırmalarla bağlantılıdır. Evrenin işleyişini anlayabilmek için bilim dallarına dayalı bilgi anlamına gelir.
• Dini ve Ahlaki Anlam: İlim, bir insanın ahlaki değerleri anlaması ve manevi gelişimi için de kullanılır.
• Felsefi ve Akademik Anlam: İlim, bir disiplinin derinliklerine inmek ve bilgi edinmek için de kullanılır.

1. İlim, insanın kendini tanımasıyla başlar.
2. Bilim insanları, ilim yoluyla dünyayı anlamaya çalışırlar.
3. Yüce ilim, insanın hem aklını hem de ruhunu aydınlatır.