Karine (sözlük)

(ḳarīne(t) قرينة)

1. Bir meselenin çözülmesine, belirli ve açık bir şekil almasına yarayan işaret, ipucu.
2. Mantıki bağlantı veya delil.

Karine kelimesi, Arapça ḳrn kökünden gelen ḳarīne(t) (قرينة) sözcüğünden türemiştir.

• Ḳarīne(t), Arapça ḳarene (قَرَنَ) “çift koştu, eşleştirdi” fiilinin faˁīlā(t) vezninde dişil sıfatıdır.
• Aynı kökten gelen ḳarn (قرن), "boynuz" anlamını taşır ve iki şeyi birleştirme veya eşleştirme fikriyle ilişkilidir.

• Hukuk: Bir olayın çözülmesine yardımcı olan ipuçlarını tanımlamak için.
• Mantık ve Felsefe: Argümanların veya sonuçların mantıki bağlantılarını ifade etmek için.
• Dilbilim: Metin içindeki anlamı güçlendiren bağlamsal işaretler için.

• Edebiyat: Bir metnin anlamını veya temasını açıklığa kavuşturan ipuçları.
• Hukuk: Davaların çözümünde kanıt olarak kullanılan deliller.
• Felsefe: Bir argüman veya önerme arasındaki ilişkiyi açıklamak için.

• Bu durumda karine olarak kullanılan deliller yetersiz kaldı.
• Şairin eserinde, karine olarak sunulan imgeler anlam derinliğini artırıyordu.
• Hukuki süreçte, olayın açıklığa kavuşması için güçlü karineler sunuldu.