Kaşağı

Genel Kültür

+2 Daha

Alıntıla

Hayvanları tımar etmek için kullanılan, sacdan, dişli araç."Atın tüyleri çamurla kaplanınca, seyis hemen kaşağıyı alıp tımar etmeye başladı."

İsim

Sırtı kaşımak için kullanılan uzun saplı, ucu kaşık veya el biçiminde, tahtadan veya fil dişinden tırnaklı araç."Sırtına uzanamadığı için kaşağıyla kaşınmaya başladı."

İsim

İşaret Dili

Köken

"Kaşağı" kelimesi, Eski Türkçe kaşı- (“kazımak, sıyırmak, tırmalamak”) fiilinden, Türkiye Türkçesinde fiilden isim türeten +AgU ekiyle oluşturulmuş bir addır. Bu yapı, işlevi kaşıma olan nesneyi tanımlar. Böylece kaşağı, özellikle atların tüylerini temizlemek, taramak, parazitlerden arındırmak amacıyla kullanılan tırnaklı, dişli alet anlamına gelir. Zamanla “hayvan temizleme aracı” olarak Türkçede yerleşmiştir.

Kullanım Alanları

Veterinerlik ve hayvancılıkta: Özellikle atların bakımında kullanılan temel temizlik aracı ismi olarak.
Geleneksel zanaatkarlıkta: Ahşap ya da metal kaşağı yapımında kullanılan nesne adı olarak.
Eğitim ve çocuk edebiyatında: Ömer Seyfettin’in “Kaşağı” adlı öyküsüyle kültürel bellekte yer etmiş bir terim olarak.
Dilbilim ve etimolojide: Fiilden araç ismi türetiminin tipik örneklerinden biri olarak.
Günlük kırsal yaşamda: Hayvan temizliğiyle uğraşanların söz dağarcığında işlevsel bir terim olarak.