Kimlik (Sözlük)

İsim, Türkiye Türkçesi kökenli

1. Toplumsal bir varlık olarak insanın nasıl bir kimse olduğunu gösteren belirti, nitelik ve özelliklerin bütünü; etiket.

2. Kişinin kim olduğunu tanıtan belge; kimlik belgesi, kimlik kartı, tanıtma kartı, hüviyet, hüviyet cüzdanı.

3. Herhangi bir nesneyi belirlemeye yarayan özelliklerin bütünü; çehre.

Kelime, Türkiye Türkçesi kim sözcüğünden Yeni Türkçe +lik ekiyle türetilmiştir. Arapça/Yeni Osmanlıca hüviyet “kimlik” sözcüğünün çevirisi olarak kullanılmıştır. “Etnik veya dini/mezhepsel aidiyet” anlamı 2000’li yıllardan sonra yaygınlaşmıştır.

1. Resmi Belgeler: Kimlik kartı, ehliyet, pasaport gibi belgelerde kişinin tanıtılması için.
2. Sosyoloji: Bireyin toplumsal statüsünü ve aidiyetini tanımlamada.
3. Psikoloji: Kişilik gelişimi ve kimlik oluşumu süreçlerinde.
4. Güvenlik: Kişisel bilgilerin korunması ve kimlik doğrulama işlemlerinde.
5. Felsefe ve Kültürel Çalışmalar: Bireylerin ve toplumların kendilerini tanımlama biçimlerinde.

1. Yeni kimlik kartınızı almak için nüfus müdürlüğüne başvurmanız gerekiyor.
2. Küreselleşmeyle birlikte ulusal kimlik kavramı da değişim göstermektedir.
3. Kayıp kimliğimi bulmak için polise başvurdum.
4. Toplum içinde kimlik kazanmak bireyin özgüvenini etkiler.
5. Edebiyat, bireyin kimlik arayışını anlamada önemli bir araçtır.