Kiriş (Sözlük)

Kiriş, isim

1. Telli müzik aletlerinde kullanılan, hayvan bağırsaklarından yapılmış bir tel türü.
2. Yayın iki ucu arasında gerilerek ok atmaya yarayan esnek ip ya da bağ.
3. Kasların uçlarını kemiklere veya diğer organlara bağlayan beyazımsı ve dayanıklı kordon; tendon. (isim, anatomi)
4. Bir eğrinin üzerinde bulunan iki noktayı birleştiren doğru parçası. (isim, matematik)
5. Yapılarda genellikle kereste, demir ya da betonarmeden yapılmış, yatay taşıyıcı destek elemanı. (isim, mimarlık)

Türkçe kökenlidir. Eski Türkçe "kir-" (gerilmek, çekilmek) fiilinden türediği düşünülmektedir. Anadolu Türkçesi'nde bu anlamlar zaman içinde genişlemiştir.

• Müzik: Hayvan bağırsaklarından yapılan kirişler, telli çalgılarda (örneğin ud veya keman) geleneksel olarak kullanılır.
• Silah: Yayların yapısında kullanılan kirişler, avcılık ve savaş teknolojilerinde tarih boyunca önemli bir yer tutmuştur.
• Anatomi: Tendonlar, insan vücudunda kasların hareketlerini kemiklere aktarmak için işlev görür.
• Matematik: Kiriş, geometri ve trigonometri konularında eğri ve çemberlerin tanımlanmasında temel bir kavramdır.
• Mimarlık: Kirişler, binaların yük taşıyan ana elemanlarından biridir ve modern yapılarda betonarme veya çelik malzemeden yapılır.

• Kiriş kırmak (Deyim): Bulunduğu yerden ayrılmış olmak, kaçıp gitmek. 
• Kulağı kirişte olmak (Deyim): Söylenecek sözü, gelecek haberi sabırsızlıkla beklemek. ^【1】 

• "Telli çalgının kirişleri, zamanla gevşediği için yeniden gerildi.”
• "Okçu, yayın kirişini sımsıkı çekerek oku fırlattı.”
• "Kas yırtılmalarında kirişlerin zarar görmesi ciddi bir sorun yaratabilir.”
• "Matematikte, çemberin kirişini hesaplamak için bir formül kullanıldı.”
• "İnşaatta, betonarme kirişler binanın ağırlığını taşıyacak şekilde tasarlandı.”

• Kirişçi