Kışla

Kışla kelimesi, Türkçe kökenlidir. Eski Türkçe: Kış (soğuk mevsim) + -la (mekân eki) → Kışla (kışın barınılan yer). Önceleri hayvanların kışın barındığı kapalı ağıllar için kullanılmıştır. Daha sonra askerlerin barındığı ve eğitim aldığı yapı anlamına evrilmiştir. Bu yüzden kelimenin hem hayvancılıkla ilgili hem de askeri bağlamda kullanımı bulunmaktadır.

• Askerlerin barındığı, eğitim aldığı ve görev yaptığı yer.
• Komutan, sabah erkenden tüm askerlere kışlada toplanmaları emrini verdi.

• Koyun ve keçi sürülerinin gecelediği veya kışın barındığı kapalı ağıl.
• Çoban, akşam olunca koyunları kışlaya götürdü.

• Askeri amaçlarla inşa edilmiş büyük binalar veya kompleksler.
• Eski Osmanlı kışlaları günümüzde müze olarak kullanılmaktadır.

• Osmanlı döneminde askerlerin barındığı büyük yapılar için kullanılmıştır.
• Selimiye Kışlası, Osmanlı'dan kalma önemli bir tarihi yapıdır.