Köken

Kontrat kelimesi, Türkçeye Fransızca contrat sözcüğünden geçmiştir. Bu sözcük, kökenini Latince contractus yani “anlaşma, sözleşme” anlamındaki isimden alır. Latince contractare (“bir araya getirmek, uzlaşmak”) fiilinden türeyen bu terim, taraflar arasında karşılıklı hak ve yükümlülük doğuran yazılı ya da sözlü anlaşmaları ifade eder. Günümüzde genellikle kira, iş, hizmet veya satış gibi alanlarda yapılan resmi sözleşmeleri belirtmek için kullanılır.

Kullanım Alanları

Karşılıklı anlaşma ve yükümlülük bildiren resmî söz: İki taraf arasında yazılı olarak yapılan, bağlayıcılığı olan uzlaşma.

Söz ve davranış bağlayıcılığı taşıyan mutabakat: Kontrat kelimesi, günlük dilde bazen resmî olmasa da ciddi sözler için de kullanılır.

İş ya da ilişki süresini ve koşullarını belirten metin: Çalışma, ev kiralama, sanat gibi alanlarda ilişki koşullarını belirten belge.

Gönüllü bağlılık içeren dilsel bağlam: Kimi zaman duygusal ilişkilerde veya sosyal bağlarda da mecazî anlamda kullanılır.