Köken

Farsça “arka, geride kalan” anlamındaki gul ile “yer, mekân” anlamındaki kḫān sözcüklerinin birleşiminden oluşur. İki sözcüğün birleşimi “arka tarafta bulunan yer” ya da “ocaklı mekân” anlamına gelir.

Kullanım Alanları

• Geleneksel Mimarî: Özellikle Osmanlı ve Selçuklu dönemindeki büyük hamam yapılarındaki geniş ocağı ifade eder.
• Mecazi Kullanım: Aşk acısı, iç yangısı veya ahlaki çöküş tasvirlerinde mecaz anlam olarak kullanılmıştır.