Köken

Kurucu sözcüğü, Türkçe kur- fiiline +-(U)cu yapım eki getirilerek türetilmiştir. Kur- fiili, Eski Türkçede "germek" anlamında kullanılmıştır. Bu kök zamanla "bir şeyi meydana getirmek, tesis etmek" anlamını kazanmıştır.

Kullanım Alanları

• Hukuk ve siyaset: Kurucu meclis, kurucu irade, kurucu anayasa gibi kavramlarla devletlerin ve sistemlerin başlangıcında etkin olan yapılar tanımlanır.
• İş dünyası: Şirketlerin ilk oluşum aşamasında yer alan bireyler “kurucu ortak” veya “kurucu başkan” sıfatını alırlar.
• Dilbilgisi: Cümleyi meydana getiren temel bileşenlere "kurucu öge" veya "cümle kurucusu" denir.
• Felsefe ve sosyoloji: “Kurucu anlatı”, “kurucu mit” gibi kavramlarla toplumları şekillendiren temel hikâyeler veya ideolojiler tanımlanır.