KYK' da Hasta Olmak

Kimse KYK'da hasta olmaktan ve KYK'nın verdiği yalnızlıktan yeteri kadar bahsetmiyor bence o yüzden size naçizane deneyimlerimi anlatacağım. Kendimizi büyüdükçe ve daha çok özgürleştiğimizi hissettikçe ailemizden uzaklaşmak isteriz sanki onlardan uzaklaşmak bize kendi varlığımızı daha güçlü oluşturacakmışız gibi gelir. Ya da daha basit bir nedenle her istediğimi yapabilecekmişim gibi hissettirir.

Peki asıl soru şu: Her istediğim gerçekleşmesi gereken bir şey midir?

Çoğu zaman değildir ve ailemiz bizim göremediğimizi görebilir ama belki de bunu sormadan anlarız neyse şimdi size gerçekten ailemin olmamasının yani uzakta olmasının nasıl hissettirdiğini anlatacağım. Ayrıca KYK yurdunda gerçek sevgi dediğimiz şeyden ve gerçek bağlardan uzak kalıyoruz sanki yalnız kalmamak uğruna bir şeyleri görmezden geliyoruz. Neyse şimdi benim yalnızlığımı en güçlü hissettiğim ana gidelim. Neredeyse üç gündür çok kötü hasta oldum, şiddetli karın ağrım vardı. Normal bir ağrı sanıp geçmesini bekledim ama en son gece uyumadım ve ağlayarak ailemi aradım ve dayanamıyorum dedim. Onlar çok üzülmelerine rağmen bir şey yapamazlardı. Evde olsam belki sevgi ile yapılmış bir çorba bile iyi gelirdi. Ama o da yoktu, sanki hiçbir şeyim yokmuş gibi hissettim. Gece zorla uyudum ama odadaki diğer arkadaşlar gelince onların sesi yüzünden uyandım. KYK biraz da gece uyanmak demektir. Sabah uyandığımda ayağa kalkamıyordum ama bir şekilde hazırlanıp hastaneye gittim. Saat ikiden gece 12'ye kadar hastanenin içinde volta attım. Sürekli birileri genelde işini hızlı bitirmek isteyen doktorlar sürekli sırada önüme geçtiler ve sürekli işim sarktı ben de artık dayanamayıp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım ondan sonra bir kadın bana sarıldı ve "Sen bir başına mı geldin kimsen yok mu?" dedi. Kimsem vardı ama orada yoktu. Bunu onlara söyledim ve daha fazla ağlamaya devam ettim. Sıram gelmiş olmasına rağmen beni almayan görevli o halde görünce beni çağırdı ve ağlayarak tomografi çektirdim ondan sonra tabiki de işlemlerim bitmedi ve gecenin o saatinde yere oturup her şeyin geçmesini bekledim ve günün sonunda keşke ailem olsaydı. Ne olursa olsun ailem yanıma olsaydı diye dua ettim. İşte KYK yalnızca gülme eğlenme yeri değil. Aynı şekilde hastalandığında kimsenin sana çorba bile yapamadığı bir yer. Çorba içmek için bile restoranlara gidiyorsun. Paylaştığım fotoğrafta tam olarak iyileşme umuduyla ağlayarak içtiğim restoran çorbası.