Mahmuz (Sözlük)

isim.

1. Ata binenlerin, hayvanı dürterek hızlandırmak için çizme ökçelerinin arkasına taktıkları sivri demir parçası veya ufak dişli çelik çark.
2. Horoz ve bazı kuşların ayaklarının arkasındaki boynuzu andıran sivri uzantı.
3. Köprü ayaklarının uç kısımlarına, suyun basıncını azaltmak için yapılan sivri köşeli kâgir çıkıntı.
4. Eski tür savaş gemilerinde, su kesimi altında ileriye doğru uzanan ve düşman gemilerini delip batırmak için kullanılan ahşap veya madeni başlıklı omurga uzantısı.

Mahmuz kelimesi, Arapça hmz kökünden gelen mihmāz (مهماز) veya mihmez (مهمز) “dürtme aracı, hayvanı dürtmek için kullanılan çivi veya çark” sözcüğünden türetilmiştir.

• Mahmuz, Arapça hamaza (همز) “dürttü, mahmuzladı” fiilinin mifˁal vezninde alet adıdır.
• Bu kelime, "dürtme" ve "harekete geçirme" işlevlerini ifade eden çeşitli araç ve uzantıları tanımlamak için kullanılmıştır.

• Binicilik: Hayvanları hızlandırmak için kullanılan mahmuzlar.
• Biyoloji: Horoz ve kuş türlerindeki doğal sivri çıkıntılar. Kuş türlerinin ayak yapılarında savunma ve saldırı özellikleri.
• Mimari: Köprü yapılarındaki suyun basıncını azaltan mimari unsurlar.
• Denizcilik: Eski savaş gemilerinde kullanılan batırma amaçlı omurga uzantıları. Eski deniz savaşlarında kullanılan stratejik silahlar.

• Atı hızlandırmak için çizmesindeki mihmāzı kullandı.
• Horozun ayaklarındaki sivri mihmāzlar oldukça belirgindi.
• Köprünün ayaklarına yapılan mihmāzlar, suyun basıncını hafifletiyordu.
• Savaş gemisinin su altındaki mihmāzı, düşman gemisini batırmak için tasarlanmıştı.