Köken

Masun kelimesi, Arapça ṣwn kökünden gelen maṣūn – مصون sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, Arapça ṣāna – صان (“sakındı, korudu”) fiilinin mafˁūl vezninde (edilgen sıfat) çekimidir ve “sakınılan, esirgenen, korunmuş” anlamına gelir. Türkçeye bu biçimiyle geçmiştir.

Kullanım Alanları

• Dil ve Edebiyat: Osmanlı Türkçesi ve klasik edebiyat metinlerinde sıkça görülür. Korunmuş, saklanmış veya zarar görmemiş anlamlarında kullanılarak özellikle şiirlerde, tarihî anlatımlarda ve hukukî metinlerde yer alır. Edebiyatta özellikle koruma, muhafaza edilen değerler, mekânlar veya durumları betimlemek için tercih edilmiştir.
• Tarih ve Hukuk: Tarihî belgelerde ve hukukî metinlerde, bir kişi, yer veya nesnenin dış tehditlerden, zararlardan korunmuş olduğunu ifade etmek için kullanılmıştır. Osmanlı arşivlerinde, korunan mallar, bölge ve kişilere dair kayıtlar “masun” terimiyle açıklanır.