Köken

Mâzur kelimesi, Arapça maʿẕūr (معذور) “affedilmiş, özrü kabul edilmiş” anlamında bir sıfattır. Bu sözcük, Arapça ˁaḏara (عذر) “özrü kabul etmek, bağışlamak” fiilinden türemiştir. ˁḏr kökü “özür, gerekçe, mazeret” anlamlarına gelir.

Kullanım Alanları

• Günlük dil: Genellikle bir kimsenin geçerli sebebi olduğu için bir davranışından dolayı suçlanmaması gerektiğini ifade etmek üzere kullanılır.
• Resmî ve edebî dil: Klasik metinlerde ve modern edebiyatta, affedilebilirlik veya anlayışla karşılanma bağlamında geçer.
• Dinî kullanım: Özellikle fıkıh literatüründe, sürekli abdesti bozan bir sağlık durumu bulunan kişilere özel dinî hükümler uygulanır ve bu kişiler mâzur olarak adlandırılır.