Merkez (Sözlük)

Tanım

isim

1. Bir daire çizerek dönen bir şeyin bağlı bulunduğu direk veya milin saplandığı yer.
2. Matematik: Bir çemberin veya bir kürenin yüzeyindeki bütün noktalara eşit uzaklıkta olan, bir küre veya çemberin tam ortasında bulunan nokta.
3. Belirli bir yerin ortası, orta kabul edilen en önemli yeri.
4. Bir ülkenin, bir beldenin veya bölgenin yönetildiği yer; idari merkez.
5. Çeşitli şubeleri bulunan bir kuruluşun yönetildiği yer veya bina.
6. İsim tamlamasının ikinci öğesi olarak: Çeşitli işlerin ve faaliyetlerin yoğun olarak yapıldığı yer (ör. “Araştırma merkezi,” “Tıp merkezi,” “Alışveriş merkezi”).
7. Mecazi: Kararlar veren ve verdiği karara uyulan güç.
8. Kısa kullanım: Polis karakolu.
9. Matematik: Elips ve benzeri kapalı eğrilerin eksenlerinin ve bazı çokgenlerin köşegenlerinin kesişme noktası.

Köken

(Arapça rekz “dikmek, saplamak”tan türeyen merkez “saplama yeri”).

Kelime, Osmanlı döneminden itibaren yönetim, matematik ve günlük yaşamda geniş bir kullanım alanı bulmuştur.

Kullanım Alanları

• Matematik: Çember, küre ve geometrik figürlerin analizinde kullanılır.
• Yönetim ve İdare: Ülke veya bölge yönetiminde idari birimler için kullanılır.
• Ticaret ve Ekonomi: İş ve ticaret faaliyetlerinin yoğunlaştığı alanları tanımlamak için kullanılır.
• Günlük Dil: Şehirlerde karakollar ve resmi binaları ifade eder.

Örnek Cümle

Bu şehrin tarihi merkezi, ziyaretçilerin en çok ilgi gösterdiği bölgedir.