Methiye

Genel Kültür

+2 Daha

Alıntıla

Bir kişiyi, eseri ya da kavramı övme, onun üstün niteliklerini dile getirme amacıyla yapılan sözlü veya yazılı yüceltme, övgü."Onun başarıları karşısında kısa bir methiye bile eksik kalır."

İsim

Edebiyatta özellikle Divan şiirinde bir şahsiyeti (çoğunlukla padişah, devlet adamı ya da din büyüğü) yüceltmek amacıyla kaleme alınan şiir türü."Şair, padişaha sunduğu kasidenin methiye bölümünü özenle yazmıştı."

İsim

İşaret Dili

Köken

Methiye kelimesi (ﻣﺪﺣﻴّﻪ) Arapça kökenli bir kelimedir. Arapça “övgüyle ilgili” anlamına gelen medhi kelimesinden türemiştir.

Kullanım Alanları

Divan Edebiyatı ve Klasik Şiir: Methiye, kaside türünün temel bölümlerinden biridir. Şairler, genellikle methiyeyi sunarak padişah ya da vezirden iltifat ve ihsan beklerdi.

Resmî ve Tarihî Belgeler: Özellikle Osmanlı döneminde methiyeler, devlet erkânı ya da dinî liderler için yazılan protokol metinlerinde yer alırdı.

Günlük ve Sanatsal Konuşma: Günümüzde daha çok edebî veya şaka yollu biçimde kullanılır; bir kişiye yapılan aşırı övgüler için “methiye düzmek” deyimi yaygındır.

Biyografi ve Tanıtım Metinleri: Etkili kişilerin hayatlarının anlatıldığı metinlerde, methiye üslubu ile başarılar ve erdemler ön plana çıkarılabilir.