Mevki (Sözlük)

isim, Arapça kökenli

1. Yer: Bir şeyin bulunduğu ya da meydana geldiği alan.
2. Makam: Yüksek bir görev veya statü.
3. Ulaşım ve Konfor: Sinema, tiyatro gibi yerlerde veya toplu taşıma araçlarında bilet ücretine ve sağlanan konfora göre düzenlenmiş yer.
4. Durum: Bir kimsenin veya nesnenin bulunduğu koşul veya vaziyet.
5. Değer ve Seviye (mecaz): Bir nesnenin ya da kişinin toplumsal konumu veya önemi.
6. Askerî Yerleşim: Askerî birliklerin bulunduğu bölge.

Kelime, Arapça mawḳiˁ (موقع) "düşüm yeri, vaka yeri" anlamındaki sözcükten alıntıdır. Bu sözcük, Arapça waḳaˁa (وقع) "düştü, vuku buldu" fiilinin mafˁil vezninde ism-i zaman ve mekân formudur.

1. Coğrafi ve Fiziksel Yerler: Bir olayın gerçekleştiği veya bir şeyin konumlandığı alanlar için kullanılır.
2. Yönetim ve Hiyerarşi: Yüksek düzeyde görev veya pozisyonları ifade eder.
3. Seyahat ve Konfor: Ulaşım araçlarında ya da eğlence mekânlarında oturma düzenini belirtir.
4. Sosyal ve Kültürel Değerler: Bir kişinin ya da bir kavramın toplum içindeki yerini ifade eder.
5. Askerî Kullanım: Cephe veya savunma hatlarını ifade etmekte kullanılır.

1. Yüksek bir mevkiye ulaşmak için çok çalışmak gerekir.
2. Sinemada birinci mevki koltuklar her zaman daha pahalıdır.
3. Askerî birlikler stratejik bir mevkide konuşlanmıştı.
4. Bu şehir, ticari açıdan önemli bir mevkiye sahiptir.