Motivasyon Dediğin Şey, Her Gün Yeniden İkna Olmaktır.
Motivasyon çoğu zaman sandığımız gibi güçlü bir istekle uyanmak değil.
Bazen alarm çaldığında yataktan kalkmak istememek, bazen “bugün de mi?” diye iç geçirmek… Ve buna rağmen yine de günün içine karışmak.
Sosyal medyada motivasyon hep çok iddialı gösteriliyor: erken uyananlar, düzenli hayatlar, hiç yorulmayan insanlar… Ama gerçek hayat çoğu zaman böyle işlemiyor. Gerçek hayatta motivasyon bazen sadece dişini fırçalamak kadar küçük bir adım oluyor. Ve aslında bu da yeterli.
Motivasyon her zaman yüksek bir enerji değildir; bazen vazgeçmemek için kendinle yaptığın sessiz bir anlaşmadır. “Bugün her şeyi mükemmel yapmayacağım ama tamamen de bırakmayacağım” demektir.
Bir de kimsenin pek konuşmadığı bir tarafı var: motivasyonun dalgalı olması bu yüzden çok normaldir. Aynı kişi bir gün çok üretken, ertesi gün yorgun ve isteksiz olabilir. Bu bir tutarsızlık değil, insan olmanın doğal bir sonucudur.
Kendini her gün aynı performansta olmaya zorlamak, motivasyonu artırmaz; aksine onu tüketir.
Hepimizin motivasyonunun düştüğü günler var. Önemli olan bu günlerde kendini suçlamak değil, kendine alan açabilmek. Çünkü motivasyon baskıyla değil, anlayışla geri geliyor. Kendine biraz izin verdiğinde, bir noktada yeniden ayağa kalkmak daha kolay oluyor.
Belki de motivasyonu hep “bir şey başarmak” üzerinden tanımladık. Oysa bazen motivasyon, sadece ayakta kalabilmektir. Devam edebilmek. Kendine rağmen değil, kendinle birlikte yürüyebilmek.
Motivasyon her gün gelmeyebilir ama sen her gün kendine biraz daha anlayış gösterdiğinde, devam etmek zaten başlı başına bir güçtür.
Ve belki de en gerçek motivasyon cümlesi şöyle olmalı:
Bugün de buradayım ve bu bile yeterince değerli.
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.