Tanım

1. Haber veren, haber ulaştıran (kimse), haberci.
2. Şüpheli kişi veya davranışları, suçluları yetkili bir makama gizlice bildiren, ihbar eden kimse, ihbarcı.
3. Bulaşıcı bir hastalığın başladığını gösteren ilk belirtilerden her biri.
4. Deney tüpü veya şişesi.

Köken

"Muhbir" kelimesi, Arapça "haber veren, ihbar eden" anlamındaki "muḫbir" (مخبر) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, Arapça "haber, bilgi" anlamına gelen "ḫabar" (خبر) kelimesinden türetilmiştir.

Kullanım Alanları

• Haber Ulaştırıcı: Eskiden, haber ulaştıran veya veren kişiler için kullanılırdı. Bu anlamda, "muhbir" kelimesi "haberci" ile eşdeğerdi.
• İhbarcı: Günümüzde daha yaygın olarak, yasa dışı faaliyetleri veya şüpheli durumları yetkili makamlara bildiren kişiler için kullanılır. Bu bağlamda, "muhbir" kelimesi "ihbarcı" anlamına gelir.
• İstihbarat ve Kolluk Kuvvetleri: Kolluk kuvvetleri, istihbarat ajansları veya diğer resmi kurumlar için çalışarak bilgi sağlayan kişileri tanımlar. Bu kişiler, genellikle suçlar, terör faaliyetleri veya diğer yasa dışı faaliyetler hakkında bilgi vererek devlete yardımcı olurlar.

Örnek Cümleler

• Eskiden, köyler arasında haber taşıyan bir muhbir vardı.
• Kimliği gizli tutulan bir muhbir, polise suçlular hakkında bilgi verdi.