Mündemiç

Arapça taraf ve cihet bildiren d-m-c (دمج) kökünden türeyen, "dürülüp sarılmak, iç içe geçmek" anlamındaki mundamic (مندمج) sözcüğünden alıntıdır. Kelime, "içine girdi, sokuldu" manasındaki damaca (دَمَجَ) fiilinin munfaˁil vezninde yedinci bab etken fiil sıfatıdır. Tarihsel süreçte, 1680 tarihli Meninski’nin Thesaurus eserinde "şişman, iç içe geçmiş" olarak kaydedilmiştir. Geç devir Osmanlı Türkçesinde ise Fransızca impliqué (ilişkili/dahil) ve implicite (örtük/kapalı) terimlerini karşılamak üzere literatüre yerleşmiştir.

• Felsefe ve Ontoloji: Varlığın mahiyetine dair tartışmalarda, bir niteliğin töz (cevher) içerisinde dışsal bir etki olmaksızın var olmasını tanımlayan "içkinlik" kavramını ifade eder.
• Hukuk: Bir sözleşmenin veya kanun maddesinin lafzında açıkça belirtilmese dahi, ruhunda ve amacında saklı olan hak ve yetkileri belirtmek için kullanılır (Örn: Yetkinin özünde mündemiç olması).
• Sosyal Bilimler: Toplumsal yapıların veya tarihsel süreçlerin içinde gizli olan dinamikleri, doğrudan gözlemlenemeyen ancak etkileriyle varlığı hissedilen süreçleri tanımlamada başvurulur.
• İlahiyat ve Tasavvuf: Yaradan’ın isim ve sıfatlarının kâinatın her zerresinde bir potansiyel olarak bulunması veya bir hakikatin sembollerin içine yerleşmiş olması durumunu açıklarken tercih edilir.