Müstahkem (Sözlük)

sıfat.

“sağlam olmak”tan mustaḥkem

1. Sağlam, dayanıklı, metin, muhkem.
2. 1. Binâ-yı müstahkem: Sağlam yapı.

(ﻣﺴﺘﺤﻜﻢ)

Arapça "istiḥkām" (sağlamlık) kökünden türeyen "mustaḥkem," Osmanlı Türkçesinde hem fiziksel sağlamlık hem de askeri korunaklılık anlamında kullanılmıştır.

1. Mimari ve Yapı: Sağlam ve dayanıklı yapıları tanımlamak için.
2. Askeri: Kale, tabya gibi korunaklı ve savunma amaçlı inşa edilmiş yerler için.
3. Edebi: Güçlü ve dayanıklı yapılar veya fikirler için mecazi anlamda kullanılmıştır.

1. Askeri Terimler: Düşmana karşı korunaklı, stratejik savunma noktalarını ifade eder.
2. Mimari: Yapıların dayanıklılığı ve sağlamlığı için.
3. Mecazi Kullanım: Fikirlerin veya argümanların sağlamlığı ve gücü için.

1. Fazla olarak vatanın ortasında İstanbul boğazları muhkem ve müstahkem iki kapı idiler, orduların iki tarafa da süratle sevkine yarıyorlardı (Yahyâ Kemal).