Müstesna (Sözlük)

1. Genel kurallara uymayan, kural dışı, kāide hârici (şey).
2. Başkalarından farklı olan, seçilmiş, seçkin, üstün (kimse veya şey).
3. Dışında, hâriç.

Arapça istiṣnā’ "ayrı tutmak, kural dışı bırakmak" kökünden türetilmiştir. Bu sözcük, Arapça sanā "çift koştu, ikiledi, katladı" fiilinin mustafʿal vezninde X. edilgen fiil sıfatıdır.

• Edebiyat: Genellikle övgü veya vurgulama yapmak için, "seçkin" veya "üstün" anlamında kullanılır.
• Sosyoloji: Bir şeyin dışlanması veya farklı tutulması anlamında da kullanılabilir.

• “Abdullah bütün kadınları beğenmemişti; o daha müstesnâ bir güzellik istiyordu.” – Ahmet H. Tanpınar
• “İkisi müstesnâ hepsi geldi.” – Cenap Şahâbeddin
• “Kendisi bu resimlerin hepsinden daha sevimli, daha canlı, daha müstesna bir simaydı.” – Yakup Kadri Karaosmanoğlu