Tanım

sıfat ve isim

İbret alan (kimse).

Köken

(ﻣﻌﺘﺒﺮ)

(Arapça i‘tibār “ibret almak, değer vermek” kökünden türetilmiş mu‘tebir).

Kelime, Arapça kökenli olup değer verme, ibret alma ve itibarlı olma anlamlarını taşır. Osmanlı döneminde ahlaki ve dini metinlerde sıkça kullanılmıştır.

Kullanım Alanları

• Edebi Metinler: İnsanların hayatlarından ders çıkarmalarını anlatan yazılarda tercih edilmiştir.
• Tasavvuf: İnsanın dünyadaki olaylardan ibret almasını ifade etmek için kullanılır.
• Günlük Kullanım: Değerli, itibarlı kişiler için de kullanılmıştır.

Örnek Cümle

Hayatta her tecrübeden ders çıkaran kişi mûtebir bir insandır.