Müzeyyen (Sözlük)

(müzeyyen مزيَّن) sıfat.

• Süslenmiş, bezenmiş, süslü, ziynetli.

Müzeyyen kelimesi, Arapça zyn kökünden gelen muzeyyen (مزيَّن) sözcüğünden türetilmiştir.

• Müzeyyen, Arapça zāna (زَانَ) “bezedi” fiilinin mufaˁˁal vezninde II. edilgen fiil sıfatıdır.
• Süsleme anlamını taşıyan tezyin kelimesinden türemiştir ve süslenmiş, güzelleştirilmiş şeyleri ifade eder.

• Sanat ve Mimari: Eserlerin, yapıların ve objelerin dekoratif olarak bezenmesi.
• Edebiyat: Metinlerde veya ifadelerde güzelleştirici unsurların vurgulanması.
• Gündelik Hayat: Giyim, takı veya eşyaların süslenmiş halleri için.

• Mimarlık: Cami, mihrap ve kubbelerdeki süslemeler için.
• Sanat: Geleneksel tezhip, hat sanatı ve el işçiliğinde.
• Moda: Ziynetli ve süslü kıyafetler veya aksesuarlar için.

• Cami duvarları, zarif ve müzeyyen desenlerle bezenmişti.
• Şair, sevgilisini müzeyyen bir inciye benzetmişti.
• Geleneksel elbiselerde kullanılan müzeyyen işlemeler dikkat çekiciydi.