Nedamet (Sözlük)

(nedāmet ندامة) isim.

• Yaptığı iş veya davranışın sonucunu beğenmeyip yaptığına hayıflanma; pişmanlık.

Nedamet kelimesi, Arapça ndm kökünden gelen nedāme(t) (ندامة) sözcüğünden türetilmiştir.

• Nedāme(t), Arapça nedima (ندم) “pişman oldu” fiilinin faˁāla(t) vezninde masdarıdır.
• Kişinin bir hata veya yanlış davranıştan dolayı duyduğu derin üzüntüyü ve hayıflanmayı ifade eder.

• Gündelik Dil: Geçmişte yapılan bir davranıştan dolayı duyulan pişmanlık anlarını ifade etmek için.
• Edebiyat: Hikaye ve şiirlerde derin üzüntü ve pişmanlık temalarının işlendiği yerlerde.
• Din ve Maneviyat: Tövbe ve günahlardan arınma sürecini ifade eden metinlerde.
• Psikoloji: Duygusal ve zihinsel süreçlerde hayıflanma ve öz eleştiriyi anlamak için.

• Hatasını fark ettiğinde, kalbinde büyük bir nedamet hissetti.
• Şair, dizelerinde sevdiğinden ayrı kalmanın nedametini dile getiriyor.
• Tövbe, insanın nedamet duygusuyla Allah’a yönelmesidir.