Köken

Nominalizm sözcüğü, Fransızca "isim bakımından, itibari" anlamlarındaki nominal sözcüğünden türetilmiştir. Fransızca’daki bu sözcük ise, Latince nominalis "isimle ilgili, ada dair" anlamına gelir. Nominalis sözcüğü, Latince "isim" anlamındaki nomen, nomin- kökünden +al° eki ile türetilmiştir. Latince nomen ise, yazılı örneği bulunmayan ve Hint-Avrupa kökenli olduğu kabul edilen *h₁néh₃-mn̥ (enṓ-mn̥) biçimindeki "isim" anlamındaki kökten evrilmiştir.

Kullanıldığı Alanlar

• Felsefe: Özellikle varlık felsefesi (ontoloji) ve kavramlar teorisi (universalia) alanlarında kullanılır. Evrensel kavramların (örneğin "insanlık", "adalet", "kırmızılık") gerçek bir varlık değil, sadece adlandırmalardan ibaret olduğunu savunur.
• Dil Felsefesi: Kavramların anlamının dış dünyadaki nesnel karşılıklarla değil, dile içkin kullanım biçimleriyle belirlendiğini savunan görüşler için kullanılır.
• Mantık ve Anlam Kuramı: Mantıksal çıkarım ve tanım kurallarının, adlandırmalarla sınırlı olduğunu ve gerçeklik hakkında zorunlu bilgi sağlamadığını iddia ederken kullanılır. Bu görüşler özellikle Orta Çağ ve erken modern dönem mantıkçıları arasında yaygındır.
• Bilim Felsefesi: Bilimsel kuramların, gözlemlenebilir olguları açıklamak için geliştirilen adlandırmalar bütünü olduğunu öne süren görüşlerde, bir yaklaşım biçimi olarak kullanılır.
• Sosyal Bilimler: Toplumsal sınıflar, kimlikler ya da toplumsal cinsiyet gibi kavramların toplumsal inşalar (nominal kategoriler) olduğunu savunan bazı sosyolojik ve antropolojik yaklaşımlar da nominalist kabul edilir.