Ortak (Sözlük)

Tanım

1. İsim: Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri; şerik, partner.
2. Sıfat: Birden çok kimse veya nesneyi ilgilendiren, onlara özgü olan, onların katılmasıyla oluşan; müşterek.

Köken

Eski Türkçe ortuk "ortak" sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük, Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan ort- fiilinden türetilmiş ve -uk eki eklenmiştir. Bu fiil, Eski Türkçe or- "kesmek, pay etmek" fiilinden türetilmiş olabilir.

Kullanım Alanları

• İş Hayatı: Ortak, bir işte birlikte çalışan veya paydaş olan kimseleri tanımlar.
• Edebiyat: Ortak, birden fazla kişinin katılımıyla oluşan bir yön veya özellik anlamında da kullanılabilir.

Örnek Cümleler

• "Bize yeni bir ortak daha; ortakların en yenilmezi." – Târık Buğra
• "Ortak yön." "Ortak dil." "Ortak hesap."