TANIM

1. Birinin yanından hiç ayrılmayan, her yerde yanında olan kimseyi tanımlayan eski bir tabirdir.
2. Bu terim, genellikle birine sürekli eşlik eden, ayrılmayan kimseler için kullanılır.

KÖKEN

Şakak lâlesi, anlamını eski dildeki kullanımlardan alır. "Şakak" ve "lale" kelimelerinin birleşiminden türetilmiş olup, eski Osmanlı dönemine ait bir deyimdir.

KULLANIM ALANLARI

• Toplumsal: Birine sürekli eşlik eden kişiler için mecaz anlamda kullanılır.
• Edebiyat: Eski dönemde, özellikle sosyal sınıf ya da özel hayat düzenlerinde sıkça rastlanır.

ÖRNEK CÜMLELER

• "İkinci Abdülhamid devri sonlarında İstanbul’un hemen bütün büyük konaklarında kız ve oğlan torunlara bir mürebbiye tutmak, yetişkin kerîmelere mutlaka bir mürebbiye şakak lâlesi almak modası almış yürümüştü." - Sermet M. Alus
• "Şakak lâlesi olarak o kadar yakınlardı ki, hiçbir şey onları birbirinden ayıramazdı."