Sancak (Sözlük)

Sancak

1. Bir devletin, bir askerî birliğin şeref ve gururunu temsil eden, kenarları saçaklı, üzerinde çeşitli şekiller ve işlenmiş yazılar bulunan, yere dikilecek şekilde yapılmış gönderli bayrak.
2. Bayrak anlamında kullanılan bir terim olarak da sanılabilir: "Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak..." (Mehmet Âkif).
3. Denizcilikte geminin sağ tarafı için kullanılan bir terimdir.
4. Osmanlı mülkî teşkilâtında vilayet ile kazâ arasında yer alan ve bir mutasarrıf tarafından yönetilen idari birim, liva.

Sancak, Eski Türkçe "sānç-mak" kökünden türetilmiş bir kelimedir. "Sanç-ğak" ve "sancak" biçimleriyle türetilmiş, "saplamak" fiilinden türemiştir. Arapçaya ve Farsçaya geçmiş olan bu kelime, askeri birliklerin şerefini simgeleyen bayrak olarak kullanılmıştır.

1. Askerî Birlikler: Sancaklar, genellikle askeri birliklerin gururunu simgeleyen bayraklardır.
2. Bayrak ve Simge: Bir devletin ya da halkın sembolü olarak kullanılır.
3. Denizcilik: Geminin sağ tarafı için kullanılan bir terimdir.
4. Osmanlı Yönetim Sistemi: Osmanlı'da sancak, bir bölgenin yönetildiği ve mutasarrıf tarafından idare edilen yerdi.

1. Bir burca zafer sancağı dikmiş Ulubatlı… (Orhan S. Orhon)
2. Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak / Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak (Mehmet Âkif)
3. O zaman Trabzon sancaklarından birinde mutasarrıftı. (Reşat N. Güntekin)