Sarnıç (Sözlük)

Sarnıç, isim (Farsça: Serniç)

1. Yağmur veya kaynak sularını biriktirmek ve depolamak amacıyla yer altında veya üstünde inşa edilmiş su deposu.

Kelime, Türkçeye Farsça kökenli serniç (su kabı, depo) kelimesinden geçmiştir. Bu kelime, Arapça "sirnıc" (su saklama yeri) terimiyle de ilişkilidir. Sarnıç kelimesi, Osmanlı Türkçesinde de aynı anlamıyla kullanılmıştır.

• Mimarlık: Tarihi sarnıçlar, özellikle Bizans ve Osmanlı döneminde yaygındır. İstanbul’daki Yerebatan Sarnıcı bunun önemli bir örneğidir.
• Günlük Hayat: Geçmişte yerleşim yerlerinde su ihtiyacını karşılamak için yaygın olarak kullanılmıştır.
• Tarım ve Kırsal Yaşam: Kırsal alanlarda su kaynaklarının sınırlı olduğu yerlerde, tarımsal sulama veya hayvanların su ihtiyacını karşılamak için kullanılmıştır.

Turizm: Tarihi sarnıçlar, turistik cazibe merkezleri olarak değerlendirilmektedir.

"Yerebatan Sarnıcı, İstanbul'un su ihtiyacını karşılamak için Bizans döneminde inşa edilmiştir.”

"Köydeki eski taş sarnıç, yağmur sularını biriktirmek için hâlâ kullanılıyor."

"Birlikte kalenin sarnıcına kadar yürüdüler." - Refik Halit Karay^【1】 

• Kuyu
• Rezervuar

^{Yerebatan sarnıcı (Fotoğraf: pixabay.com)}