Kökeni

Arapça s-fl kökünden gelir. “Fakirlik, yoksulluk, düşkünlük” anlamındaki sefl kelimesine, isim türeten -et eki getirilerek oluşturulmuştur. Türkçeye aynı anlamıyla geçmiş ve maddi-manevî düşkünlük durumlarını ifade etmekte kullanılmıştır.

Kullanım Alanları

Toplumsal ve Ekonomik Tanımlamalar: Sefalet, toplumdaki ekonomik eşitsizlikleri, aşırı yoksulluk ve açlık gibi ağır yaşam koşullarını tanımlamak için kullanılır.

Edebî ve Duygusal Anlatımlar: Roman, hikâye ve şiir gibi edebî metinlerde hem maddî hem de manevî çöküşü, insanın düşkünlük hâlini betimlemek amacıyla kullanılır.

Siyasi ve Sosyal Eleştiri Dili: Yönetime veya düzenin adaletsizliğine karşı yapılan eleştirilerde halkın içinde bulunduğu perişanlık hâlini göstermek için kullanılır.

Tarihî ve Kültürel Metinlerde:Geçmiş dönemlerde yaşanan kıtlık, savaş sonrası yoksulluk ya da göçlerle birlikte gelen çöküş durumlarını anlatmakta yer alır.