Ş
e
nŞen kelimesinin kökeni, Ermenicede “meskûn, mâmur” ve “köy” gibi anlamlara gelen şén (շէն) sözcüğüne dayanır. Ermenice bu kelimenin de kökeninin, “yerleşmek, ikamet etmek” anlamındaki Avestaca şi- veya şiti- fiiline dayanan Farsça bir kökten geldiği düşünülmektedir; ancak bu kesin değildir. Kelime, "yerleşik ve gelişmiş yer" anlamından, bu tür yerlerin canlılığını ve neşesini ifade ederek günümüzdeki "sevinçli, neşeli" anlamına evrilmiştir.
"Şen". Kubbealtı Lugatı. Erişim tarihi: 22 Ekim 2025. https://lugatim.com/s/%C5%9Fen
"Şen". Nişanyan Etimolojik Sözlük. Erişim tarihi: 22 Ekim 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/%C5%9Fen
"Şen". Türk Dil Kurumu. Güncel Türkçe Sözlük. Erişim tarihi: 22 Ekim 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=%C5%9Fen
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.