Ses

Genel Kültür

+2 Daha

Alıntıla

Kulağın duyabildiği titreşim; ün, çav, avaz, avaze, seda."Trenin sesi gara yaklaşınca duyuldu."

İsim

Akciğerlerden gelen havanın gırtlakta oluşturduğu titreşim."Sesi o kadar tizdi ki sonunda bardağı kırdı."

İsim

Duygu ve düşünce."Seslerini duyurmak için toplandılar."

İsim

Herhangi bir davranış, tutum karşısında uyanan ruhsal tepki."Kalbinin sesi bunu yapmana izin veriyor mu?"

İsim

Aralarında uyum bulunan titreşimler."Keman ve davuldan çıkan sesin uyumu çok güzeldi."

İsim

İşaret Dili

Köken

Ses kelimesi, köken olarak doğadaki işitsel izlenimlerin taklidinden türeyen, yansımalı bir sözcüktür. Eski Türkçede bulunmayan bu kelime, 15. yüzyıldan itibaren Türkiye Türkçesinde çav kelimesinin yerini alarak kullanılmaya başlanmıştır. Aynı kökten gelen biçimleri Azerice, Türkmence ve Kazakçada da görülürken, Eski Türkçede “ses” karşılığında daha çok ün kelimesi kullanılmıştır.

Kullanım Alanları

Bilimsel Terim: Fizikte titreşim ve dalgalarla ilgili konuları açıklamada kullanılır.
İletişim ve Dil: Konuşma, bağırma veya duygu aktarımı gibi durumları tanımlamak için yer alır.
Sanatsal Bağlam: Müzik ve tiyatroda ton, tını ya da vokal yeti anlamında kullanılır.
Gündelik Dil: Tepki vermek, haber almak ya da dikkat çekmek amacıyla sıkça kullanılır.
Mecazi Kullanım: Etki yaratmak veya duyulmak anlamında soyut biçimde de yer bulur.